سوگ

همه ما آدمها وقتی فرد عزیزی را از دست می دهیم تجربیات دردناک مشترکی را متحمل می شویم. در بیماری کرونا تجربیات ما کمی متفاوت می شود چون خود ما در معرض خطر این بیماری هستیم بنابراین برای کنار آمدن با این احساسات دردناک این مطلب را دنبال کنید. واکنش افراد به از دست دادن فردی نزدیک را می توان در قالب 5 مرحله زیر مطرح کرد:

در مرحله اول، در روزهای اول از دست دادن فردی عزیز باور کردن این فقدان برایتان سخت است و شوکه شده اید. فرد سوگوار، ممکن است مایل باشد به فرد متوفی نزدیک شود تا با چشمان خودش او را ببیند. بپذیرید که ابتدا این شوکه شدن و قبول نکردن فوت فرد متوفی امری طبیعی است.

در مرحله دوم، از دست فرد متوفی عصبانی می شوید که شما را تنها گذاشته یا مراقب نبوده و خودش و بقیه را در معرض خطر قرار داده است. ممکن است کس دیگری را در این مرحله مقصر مرگ فرد متوفی بدانید. همچنین ممکن است احساس گناه داشته باشید و فکر کنید که شما برای آن فرد کم گذاشته اید. یا کارهایی را باید برای بهبودی فرد بیمار انجام می دادید و کوتاهی کرده اید. ممکن است گمان کنید که شما باعث انتقال بیماری به فرد متوفی بوده اید و خودتان را سرزنش کنید.

در مرحله سوم، افراد وارد مرحله چانه زنی می شوند تا فرد متوفی را برگردانند. بعضی شروع به دعا کردن می کنند و با خدا چانه می زنند که اگر فرد متوفی را به آنها برگرداند کار خیری انجام می دهند.

در مرحله چهارم، غم شدیدی را حس می کنید. در این مرحله مدام گریه می کنید و به خاطرات فرد متوفی فکر می کنید. اوقات خوبی که با او داشته اید را به یاد می آورید و عکس های او را می بینید. ممکن است احساس ناامیدی کنید و دنیا را به پایان رسیده بدانید.

در مرحله پنجم، کم کم می پذیرید که بعد از دست دادن فرد متوفی همچنان پیش بروید. ممکن است فکر کنید که یاد فرد متوفی همواره در قلب شما زنده است و به این ترتیب زندگی به شیوه جدید را ادامه می دهید .

اقدامات زیر را دنبال کنید :

احساسات و عواطف خود را به روشی که با آن راحت هستید بروز دهید. بعضی با صحبت کردن، نوشتن، گریه کردن، دعا کردن و قرآن خواندن برای فرد متوفی و یا نقاشی کردن آرام می شوند. مهم این است که به روش خودتان احساسات تان را بیان کنید. با یکی از افرادی که احساس نزدیکی با او دارید درباره احساسات تان صحبت کنید. ارتباط خودتان را با اطرافیانی که با شما احساس همدردی دارند حفظ کنید. بعضی از افراد از مطرح کردن این احساسات و افکار برای دیگران حس خوشایندی ندارند و پیشنهاد می شود که احساسات شان را روی کاغذ بنویسند.

اگر به شما حس خوبی می دهد یکی از وسایل فرد متوفی را با خودتان به عنوان یادگاری به همراه داشته باشید.

امکان شناسایی دلیل اینکه چرا فرد متوفی مبتلا به کرونا شده وجود ندارد و دانستن آن هم این بار را کاهش نمی دهد پس هر زمان که متوجه شدید در حال سرزنش خود یا یافتن دلیل هستید به خودتان یاداوری کنید این افکار و پرسش ها نه تنها کمکی به شما نمی کند بلکه به شما آسیب میزند و روحیه شما را تخریب می کند.

اگر احساس گناه به شما دست داد که به خوبی از فرد متوفی مراقبت نکرده اید بپذیرید که این فکر واقع بینانه نیست و عوامل مختلفی در پیشروی کرونا موثر هستند و این افکار عذاب آور فایده ای ندارد.

بعد از گذشت چند هفته، کم کم علاوه بر خاطرات مثبت، خاطرات منفی با فرد متوفی را به یاد بیاورید.

ممکن است مسئولیت های جدیدی به دوش شما گذاشته شده باشد و شما احساس کنید که مسئولیت های زیاد هستند و شما از پس آنها بر نمی آیید. درنظر بگیرید که شما به زمان نیاز دارید تا خودتان را با این مسئولیتهای جدید سازگار کنید. ممکن است نیاز به گرفتن مشورت از اطرافیان داشته باشید تا بتوانید نقشهای جدید را بپذیرید.

اگر حس می کنید که به تنهایی از خودتان در این شرایط نمی توانید مراقبت کنید حتما با یک مشاور صحبت کنید.

دکتر صالح زاده

متخصص درمان اختلالات

0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *