نوروز و بند نافهای بکسل شده به والدین

🖼 قاب اول: ” به عنوان یک مرد سی و پنج ساله که دو فرزند دارم هرگز در زندگی احساس نکردم اولویت همسرم هستم یا کوچکترین نقشی در زندگی خودم دارم . اگر نوروز باشد یا اعیاد و روزهای خاص مثل شب یلدا به یک بهانه اول باید منزل والدین خانمم برویم حتی اگر مادر من دعوت کرده باشد. تصمیمات مهم زندگی مان را با خانواده اش میگیرد و من برای اینکه بحث و دعوا نباشد مجبورم اطاعت کنم. خانم من الان ۳۲ ساله است تا کی باید این شرایط را تحمل کنم ؟ او کی بزرگ میشود و از خانواده اش دل میکند؟ “

🖼 قاب دوم : ” چهار سال است ازدواج کرده ایم شوهرم مغازه دار است و خانواده اش ساکن یکی از شهرهای جنوب شرق کشور هستند در طول این چهار سال از روز ۲۸ اسفند ماه به شهرشان میرویم تا ۱۷ فروردین . وقتی به او میگویم امسال نوبت خانواده من است و دوست دارم تعطیلات را کنار آنها بگذرانم یا حداقل یک هفته پیش آنها باشم می‌گوید اصلا حرفش را نزن .معتقد است چون در طول سال کار میکند باید تعطیلات و اعیاد را کلا پیش خانواده اش بگذراند.شوهرم معتقد است همه جزئیات زندگیمان را باید به مادرش بگوید و چون بارها بخاطر این موضوع دعوا کرده ایم الان بصورت پنهانی گزارش میدهد. تا کی خانواده اش به عنوان اولویت اول و من اولویت آخر باشم ؟ آیا روزی می رسد که منهم ملکه زندگی خودم باشم؟”

📌 در خانواده های در هم تنیده مرزهای شخصی افراد نادیده انگاشته میشود و اعضای مقتدر با رفتارهای کنترل گرایانه و سرزنشگر و با دادن احساس گناه مانع رشد شخصی و استقلال اعضای دیگر میشوند و با گفتن جملاتی مثل ” زن یا شوهر زیاده مادر پیدا نمیشه ” سعی میکنند فرزندان متاهل خود را به لحاظ روانی به خود بکسل نمایند و تا زمانیکه این افراد تحت درمان دلبستگی قرار نگیرند بند ناف آنها از والدین جدا نخواهد شد.

بررسی میزان استقلال و رشد شخصی زوجین در مشاوره قبل ازدواج میزان دلبستگی نا ایمن و وابستگی ناسالم آنها را مشخص می کند. آموزشهای لازم در این زمینه به میزان زیادی می تواند مانع اختلافات جدی در طول زندگی مشترک گردد

✍ دکتر منیرالسادات سیدکریمی مشاور خانواده

0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *